Η επανέναρξη των αμερικανικών πληγμάτων κατά του Ιράν και η ιρανική απάντηση επαναφέρουν την περιοχή σε τροχιά επικίνδυνης κλιμάκωσης, με το πετρέλαιο, τις μεταφορές και τις διεθνείς αγορές να αποτυπώνουν ήδη το διευρυνόμενο κόστος. Παράλληλα, η Τεχεράνη αναζητεί πολιτική κάλυψη στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης, χωρίς να είναι βέβαιο ότι η διπλωματική στήριξη θα μεταφραστεί σε ουσιαστική βοήθεια. Στο ουκρανικό μέτωπο, η αντιπαράθεση παίρνει τη μορφή ασύμμετρου πολέμου φθοράς: πλήγματα σε ενεργειακές, εμπορικές και εφοδιαστικές υποδομές δοκιμάζουν τις δύο κοινωνίες, ενώ ενισχύονται οι ανησυχίες για ρωσικές υβριδικές ενέργειες στην Ευρώπη. Η πολεμική συνεργασία Μόσχας–Πιονγκγιάνγκ συνδέει πλέον τα μέτωπα Ευρώπης και Ασίας, αμφισβητώντας την αμερικανική επιδίωξη γεωγραφικού επιμερισμού των αμυντικών βαρών.