ΑΛ. ΤΡΥΦΩΝΙΔΗΣ: ΣΤΟΧΟΣ ΜΑΣ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΜΕ ΠΑΝΩ ΑΠ’ ΟΛΑ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ
Τοποθέτηση του Κοινοβουλευτικού Εκπροσώπου της ΔΗΠΑ στην Ολομέλεια για την νομοθεσία που αφορά την οδική ασφάλεια και τη σύγχρονη μορφή αστικής κινητικότητας, τις συσκευές προσωπικής κινητικότητας-ηλεκτρικά σκούτερ.
Κυρία Πρόεδρε,
Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,
Συζητούμε σήμερα δύο συναφείς προτάσεις νόμου που κατέθεσα εκ μέρους της Δημοκρατικής Παράταξης – Συνεργασία Δημοκρατικών Δυνάμεων και αφορούν ένα ζήτημα που αγγίζει άμεσα την καθημερινότητα των πολιτών, την οδική ασφάλεια και τη σύγχρονη μορφή αστικής κινητικότητας: τις συσκευές προσωπικής κινητικότητας, όπως τα ηλεκτρικά σκούτερ.
Η Κοινοβουλευτική Επιτροπή Μεταφορών, Επικοινωνιών και Έργων μελέτησε την πρώτη πρόταση νόμου σε τέσσερις συνεδρίες, στις 26 Φεβρουαρίου και στις 19, 26 και 31 Μαρτίου 2026, με τη συμμετοχή ενός ευρύτατου φάσματος φορέων: από τα αρμόδια υπουργεία και τις κρατικές υπηρεσίες, μέχρι την Τοπική Αυτοδιοίκηση, επιστημονικούς φορείς, οργανώσεις πολιτών και εκπροσώπους της αγοράς.
Η δεύτερη πρόταση νόμου κατατέθηκε ως απορρέον θέμα, για σκοπούς ευθυγράμμισης με την πρώτη.
Ο αρχικός σκοπός της πρώτης πρότασης νόμου ήταν σαφής και αυστηρός: η απαγόρευση της χρήσης συσκευών προσωπικής κινητικότητας σε δημόσιους χώρους, καθώς και της λειτουργίας επιχειρήσεων που τις διαθέτουν για τέτοια χρήση.
Και γιατί προχωρήσαμε σε αυτή την πρόταση;
Διότι η πραγματικότητα που βιώνουμε καθημερινά είναι ανησυχητική.
Καθημερινά αντιμετωπίζουμε τον κίνδυνο να έχουμε δυστυχήματα με νεαρούς που οδηγούν σκούτερ.
Αυτά, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι μεμονωμένα περιστατικά. Είναι καθημερινότητα.
Η ανεξέλεγκτη χρήση, η έλλειψη υποδομών, η μη εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας δημιουργούν ένα επικίνδυνο περιβάλλον:
για τους ίδιους τους χρήστες,
για τους οδηγούς,
αλλά και για τους πεζούς.
Ωστόσο, οφείλω να είμαι ειλικρινής.
Κατά τη συζήτηση στην επιτροπή, η πλειοψηφία των φορέων εξέφρασε διαφωνία με την οριζόντια απαγόρευση. Υπογραμμίστηκε η σημασία της μικροκινητικότητας, η συμβολή των σκούτερ στη μείωση των εκπομπών ρύπων και στην αποσυμφόρηση του κυκλοφοριακού.
Ταυτόχρονα, τέθηκαν σοβαρά ζητήματα συνταγματικότητας και αναλογικότητας, ιδιαίτερα σε σχέση με την παύση υφιστάμενων αδειών και περιορισμούς σε οικονομικές δραστηριότητες.
Ακούσαμε, επίσης, τους δήμους, τους συγκοινωνιολόγους, το ΕΤΕΚ, το Ενεργειακό Γραφείο, αλλά και οργανώσεις πολιτών, που όλοι συμφώνησαν σε ένα βασικό σημείο:
Το πρόβλημα δεν είναι η ύπαρξη των συσκευών, αλλά η απουσία κανόνων, υποδομών και ελέγχου.
Εδώ βρίσκεται και το μεγάλο δίλημμα που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε:
Η συζήτηση θα συνεχιστεί και οι αλλαγές που απαιτούνται χρειάζονται χρόνο — ιδιαίτερα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση, για τη δημιουργία των απαραίτητων υποδομών.
Και στο τέλος της κοινοβουλευτικής περιόδου θα βρεθούμε μπροστά σε μια ξεκάθαρη επιλογή:
Είτε θα συνεχίσουμε με την ίδια κατάσταση, με μικροαλλαγές που δεν λύνουν το πρόβλημα,
είτε θα προχωρήσουμε σε πιο ριζικές λύσεις — ακόμα και σε αναστολή ή επανεξέταση της νομοθεσίας — μέχρι να διασφαλίσουμε ότι οι πολίτες μας, και ιδιαίτερα οι νέοι, θα μπορούν να χρησιμοποιούν τα σκούτερ με ασφάλεια.
Και θέλω να τονίσω:
Δεν είμαστε απέναντι στη μικροκινητικότητα. Αντιθέτως, τη θεωρούμε αναπόσπαστο κομμάτι της βιώσιμης ανάπτυξης και της σύγχρονης πόλης.
Αλλά δεν μπορούμε να δεχτούμε μια κατάσταση όπου η καινοτομία προηγείται της ασφάλειας.
Η δεύτερη πρόταση νόμου, που αφορά τη διαγραφή των εξώδικων προστίμων, κατατέθηκε ακριβώς για να υπάρξει συνοχή στο νομικό πλαίσιο, σε περίπτωση που προχωρήσουμε σε πιο ριζικές ρυθμίσεις.
Η θέση μας είναι υπεύθυνη και ξεκάθαρη:
Πρέπει να βρούμε τη χρυσή τομή ανάμεσα στην πρόοδο και την ασφάλεια.
Και αν το κράτος δεν μπορεί σήμερα να εγγυηθεί αυτή την ασφάλεια, τότε οφείλουμε να λάβουμε αποφάσεις που να προστατεύουν πρώτα και πάνω απ’ όλα την ανθρώπινη ζωή.
Κλείνοντας, θέλω να ευχαριστήσω όλους τους φορείς που συμμετείχαν στη διαβούλευση και κατέθεσαν απόψεις, καθώς και τους συναδέλφους στην Επιτροπή για τη σοβαρή και υπεύθυνη στάση τους.
Η συζήτηση αυτή δεν τελειώνει σήμερα. Είναι η αρχή μιας πιο ουσιαστικής προσπάθειας για να βάλουμε τάξη, να δημιουργήσουμε υποδομές και να διασφαλίσουμε ότι η μετάβαση σε νέες μορφές μετακίνησης θα γίνει με ασφάλεια και υπευθυνότητα.
Σας ευχαριστώ.